We weten allemaal dat de Lochemers van oudsher gek zijn op
boerenkool. Dat is algemeen bekend.
Wat niet bekend is en waar de Lochemers liever niet aan worden
herinnerd, is het verhaal over de koolhaas.
————————-
Heel vroeger werden de tuinen van de Lochemers belaagd door grote
brutale hazen. Er werden strikken gezet en een hazewacht in gesteld.
Het hielp en de kolen bleven gespaard maar.. op een ochtend kreeg
Hendrik in t’ Veld de schrik van zijn leven. In een van de tuinen zat een
enorme haas. Hendrik, een ware held op sokken maakte dat hij
wegkwam en niet veel later schreeuwde hij de bewoners van het kleine
stadje wakker. “De moer van alle hazen zit op onze akkers”
bewapend met knuppels en hooivorken gingen de Lochemers richting de
tuinen.
Hendrik had niet overdreven, sjonge wat een beest.
“Omsingelen” riep de smid. “en sla hem dood”… Van 3 kanten vielen ze
aan. De haas schrok en stootte een vervaarlijk geschreeuw uit. De
Lochemers gingen er onmiddelijk vandoor. Kleine Jan keek over zijn
schouder en zag.. dat de enorme haas viel en niet weg kon komen.
Jan schreeuwde . “ He ligt op zijn rug, hij zit vast” en dat klopte. Het
beest lag op zijn rug te spartelen en het was dus een koud kunstje voor
de helden om het dier dood te knuppelen. Tjonge, wat een vangst!
Onder luid gejuich en gezang werd het enorme dier naar de stad
gedragen.
Die avond was het feest. De hoofdschotel was de gebraden moer. Dat de
malsheid van het hazenvlees tegenviel deed er niet toe.
De mannen glommen van trots.
Aan het einde van deze mooie zomeravond kwam een marskramer het
plein op en vroeg….
“Heeft iemand mijn ezel gezien, nee niemand had zijn ezel gezien.
“Wel de moer van alle hazen “ riep Hendrik trots.
…………
Toen de marskramer bij het huis van de slager kwam en de huid zag die
die daar strakgespannen stond te drogen riep hij “Mijn ezel, jullie
hebben mijn ezel doodgeslagen, stelletje koolhazen.”
Ja en dat was tegen het zere been van de Lochemers.
Ze hebben hem dan ook acuut buiten de poort gezet.
Maar de marskramer hield zijn mond niet en vanaf die tijd noemde men
de Lochemers koolhazen dan wel angsthazen. Totdat Jan de zoon van een
poortwachter de Spanjaarden ontdekte in een hooiwagen en alarm sloeg.
Vanaf die tijd noemt men de Lochemers ook wel de Hooiplukkers.
Waar ze niet rouwig om zijn.

Het verhaal over de Koolhazen, verteld door Gery Groot Zwaaftink.

En bekijk hier het fragment uit onze tv-uitzending: 

Gerelateerde verhalen

Witte wieven van Zwiep Witte wieven van Zwiep

Audio
Tag / Lijst: Streek-en volksverhalen, Lochem

Dit verhaal met uw ervaring aanvullen? Klik hieronder!

aanvullend verhaal plaatsen

Meer verhalen

Galerij

Joar winnen met toeten halen

12 mei 2014
Arina Breukelaar
VideoGalerij

Hummelose Volksfeest

07 augustus 2014
Harold Pelgrom

Achterhoekse heufkeze

24 november 2015
Gerhard Kwak

Achterhoek Spektakeltoer

29 augustus 2015
Ina Brethouwer
Audio

De eerste Brug over de Waal

06 februari 2015
Gery Groot Zwaaftink
Video

Processies

01 juni 2014
G.H. van Hunen
Galerij

Herinneringen aan kerst

23 december 2014
Marian v't Hullenaar-Seegers

Nieuwjaarsduik, een sociale, frisse traditie

03 februari 2015
Marja Schulenberg-v.d. Werf
Video

Het fruitcorso, geen sinecure

08 september 2014
dhr.Groeneyk
Video

Mei-avond

28 april 2015
Mieke Veken

Fiedeltjesvleis van mijn oma

08 december 2015
Paul Hoftijzer

Haring happen

12 februari 2015
C.V. De Bultendarpers

Carnaval met melk en peerdemennekes

05 februari 2015
Frédérique Donders

Maartekeur

09 augustus 2015
Jef de Jager
AudioVideo

De draak van Gelderland

27 maart 2015
Gery Groot Zwaaftink
Galerij

De Grolse wanten

12 mei 2014
T.ten Dolle ten Pas

Erebogen met Koninginnedag

06 januari 2015
Mieke de Borst-van Herwijnen

Het maken van een “halster”

27 oktober 2015
Stichting Boerengoed Achterhoek
Video

Ies en Gies is Pannegies

17 maart 2015
Hans Berends